Alweer 9 weken....

 

Gister is de vijfling op visite geweest bij de dierenarts. Ze waren opvallend stil in de auto en keken hun ogen uit in de wachtkamer van de dierenartspraktijk, waar ze veel bekijks trokken.
Wat deden ze het goed tijdens het onderzoek. Chloé kreeg een wat dik staartje en Cupido werd 3 keer zo groot. Hahaha, ook liet hij een wat brommerig geluid uit zijn keel ontsnappen.
Cerridwen werd nog even grondig bekeken, maar de dierenarts maakt zich geen zorgen over haar. Dat het breukje wat groter is, is juist in haar voordeel. Zo kan er niets bekneld raken. Mocht ze er last van krijgen, moet ze eerder dan haar sterilisatie geopereerd worden.....maar dan wordt ze ook gelijk gesteriliseerd. Anders wordt ze tijdens haar sterilisatie ook aan het breukje geholpen. (zodat ze maar één keer onder narcose hoeft).
Verder zijn ze allemaal de goedgekeurd :)

 

Inmiddels zijn alle dames en heren boven de kilo (een voorwaarde voor ze weg mogen). Het zal niemand verbazen dat Cebren inmiddels de zwaarste is..... Gelukkig blijven ze nog een paar weekjes. We genieten volop van de boefjes, ook de kinderen hebben elk hun favoriet....dat wordt straks weer wat als ze uitvliegen. (de kittens dan).

 

Cebren

Cernunnos

Ondertussen hebben we ook weer onze handen vol aan ze. Ze proberen alles uit, ieder vanuit een andere hoek van de kamer. Het is onmogelijk om overal tegelijk bij te zijn. Het is of ze elke week een ander doel hebben, net als wij de tegenaanval hebben ingezet en aan de winnende hand zijn, verzinnen ze met zijn vijven weer iets nieuws.
Zo gingen ze van het been klimmen, naar onder de keukenkasten verstoppen, naar gordijn slingeren, naar huiskamer tafel hoppen, waar ze het konijnenbontje even stevig onder handen nemen. Deze week zijn alle open kast en deuren "je-van-het" Steeds zijn we er één kwijt en bevind deze zich in de prullenbak(kast), in de achtertuin, in de trapkast, in de aardappelbak, op de trap. Nou ja overal waar we niet verwachten dat ze zitten. Ook is de eerste al weer begonnen om tegen het aanrechtblad aan te springen.....dat duurt niet lang meer. Het huis begint al aardig leeg te raken, willen we nog wat spulletjes heel houden :)
Zoals je ziet, vervelen wij ons geen moment, hihihi.

 

 

Ik heb geprobeerd foto's van het spelende spul te maken, maar dat is zo goed als onmogelijk. Zelfs met de videocamera achter ze aan hollen is een heel gedoe. En alleen nog maar foto's van slapende kittens.....
Ik zal mijn best doen :) om nog wat representatieve foto’s te maken van onze Kerrie (Cerridwen) Kuupie (Cupido) Keebie (Cebren) Knuunie (Cernunnos) en Kloowie :)

 

 

Help, het is weer zover, de kittens roffelen met z’n allen door het huis heen. Rustig op de bank een kopje thee drinken is er niet meer bij. Ze zien of horen niets als ze voorbij stormen. Maar ook op de lage salontafel staat niets meer veilig. Het zijn helaas niet alleen de kittens…..nee Ares doet net zo lekker een potje mee. Ze rennen niets ontziend van de ene kant van de kamer naar de andere kant. Berg je maar want ze lopen gewoon door. Zelfs Selene heeft zo nu en dan de kolder in d’r dikke kont.

 

Selene onze "Obesiamees"

Luna ligt bovenop de krabpaal wat prieuw en proet geluiden te maken, maar luisteren naar haar...ho, maar!

 

Ook aan ons heeft het kleine grut lak, we kunnen roepen wat we willen, in onze handen klappen….het maakt niets uit. Het wordt denk ik tijd voor de plantenspuit.
Het ziet er natuurlijk geweldig uit: kittens die de schouw in klimmen, met z’n allen in de fruitschaal tussen de appels struinen en bovenop de planten in de vensterbank zitten.

 

 

Maar het is niet helemaal de bedoeling. Met Ares (kitten uit ons eerste nestje van Luna) is de opvoeding gelukkig ook nog goed gekomen; al verdenk ik hem ervan de kleintjes flink op te jutten. Want overal waar “rottigheid” is, staat hij erbij. Het kan natuurlijk toeval zijn……
Gelukkig slapen ze ook nog veel!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De kittens zijn alweer zeven weken. Ze worden met de dag leuker en ondernemender. Zo springen ze van de ene op de andere dag over het hekje tussen de keuken en de huiskamer. Best lastig :( Ze hebben nu de hele kamer en keuken in beslag genomen. Ook hebben ze ontdekt hoe ze in de grote klimpaal moeten klimmen, wat best nog wel lastig was met die overhangende plateaus.
Wat ons betreft mag de tijd nu wel even stil staan, want wat zijn ze leuk. Ze spelen en duikelen over elkaar heen. Ontdekken ineens weer wat nieuws (een cd’tje) zodat het hele spul er met dikke staartjes om heen staat, stoer te doen. Natuurlijk is het Cupido of Cerridwen die er tegen aan tikt, zodat de cd een stukje verschuift. Cernunnos rent blazend weg (held) Chloé, zit erbij en kijkt er naar een Cebren staat met dikke staart en grote ogen te kijken. Heerlijk om te zien….veel leuker dan tv kijken :)
Ook zijn de kittens heel goed in het verdedigen van hun “prooi”. Vooral (verstopte) wikkeltjes van chocolaatjes. Daar lopen ze dan brommend mee rond, de rest durft niet eens meer in de buurt te komen.

 

Inmiddels hebben we voor alle kittens een nieuw baasje gevonden en hebben we met iedereen kennis gemaakt. Grappig vind ik steeds dat het kitten wat wij bij een bepaald gezin vinden passen, vaak ook het kitten is dat ze zelf hebben uit gekozen.

 

Cebren en Cernunnos, de twee sealpoint broertjes blijven bij elkaar. Twee rustige mannetjes, maar met een stembereik ……. Cebren kan heel schattig achter je aan hobbelen en als je tegen hem praat komt hij heel dicht naar je gezicht om je een “kopje” te geven, alles onder luid gespin.
Cernunnos weet het allemaal goed te vertellen, hele gesprekken houdt hij aan de andere kant van het hekje als hij het er niet mee eens is.
Ook kunnen de twee heren eten…. Cebren staat als eerste klaar en eet daarna alle restjes nog even op. Cernunnos neemt denk ik grotere happen, hij is nog steeds de zwaarste.

 

Cupido, ons bolle beertje. Een blue point katertje. Een lieverd, maar oh zo ontdeugend en ondernemend. Overal als eerste bij. En waar de rest met dikke staartjes naar staat te kijken, stapt hij op af.  Hij houdt wel van een robbertje stoeien en of het nou één van zijn broertjes of zusjes is of zijn grote broer Ares….die vind het ook weer geweldig en denkt volgens mij ook dat hij een paar weken is ipv een paar jaar.

 

Cerridwen, onze pittige blue point kroelkont. Oh oh, wat een typje is dat. Wat een gekke capriolen haalt ze uit en snel dat ze is.  Ze is de kleinste, maar stapt samen met Cupido overal op af. Ze springt rustig bovenop de hond als die even in de weg staat.  Ze staat soms voor ons met haar room witte vachtje en licht grijze snuitje en dan moet je haar gewoon knuffelen. Ze vleit zich dan fluweelzacht tegen je wang aan en staart je dan zoooo verliefd aan….heel langzaam vallen haar oogjes dicht…….smelt!

 

En dan Chloé, ons mooie sealpoint dametje, ze heeft een heel schattig rond bolletje. Heel bedachtzaam en rustig loopt ze rond, de onschuld zelf…..maar ondertussen. Ze kijkt eerst de kat uit de boom, maar als ze  eenmaal op gang is gekomen dendert ze  het langst van allen door, Als ze dan ineens is verdwenen is ze ergens verstopt diep in slaap gevallen…..en wij maar zoeken.

 

Het gaat goed met de kleine kanjers, ze rennen regelmatig door de huiskamer en het is weer een hele klus om het zootje ongeregeld op de foto te krijgen :)

Naast dat ze nog volop bij mama Luna drinken, vreten ze ons helemaal kaal......erg fijn dat de leverancier van Orijen al 3 weken op zich laat wachten en alle brokken op zijn. (.

Dat was weer toeristische route kattenbrok......

Gelukkig hebben we een dierenwinkel gevonden in de buurt die Orijen verkoopt.

 

Cebren	702 gram
Cerridwen	653 gram
Chloé	665 gram
Cernunnos	762 gram
Cupido	687 gram

 

Cupido heeft zich verstopt, helaas!

 

Baduhenna's Chloé

 

Baduhenna's Cebren

 

Baduhenna's Cernunnos

 

Baduhenna's Cerridwen

 

Baduhenna's Cupido

 

Voor iedereen eerst een heel liefdevol en gezond 2012 toegewenst.

Steeds meer leren we de kittens kennen. Cerridwen en Cupido zijn de grootste banjers van het nest. Vooral Cerridwen heeft regelmatig de kolder in haar kop en rent de hele keuken door, gekke sprongen makend. Geweldig om te zien. Zo gek als een deur.

 

 

Cupido is de ondeugendste.....op een ochtend waren we hem kwijt......hij is toen onder de afwasmachine, door een heel klein gleufje onder de keukenkastjes terecht gekomen. Daar zat hij heel hard te roepen. Zo zielig....ik heb toen maar de planken onder de kasten weggehaald en hem gered.

 

Stoute meiden

Chloé

 

Nog geen vijf minuten later zat hij er weer....inmiddels heeft hij het aan al zijn broertjes en zusjes verteld, want regelmatig zitten er nu drie onder de keukenkastjes vast. Gelukkig weten ze zelf hoe ze er weer onderuit moeten komen. Luna vind het iets minder grappig, die staat bij de gleuf te blèren en te tieren, hihihi. Ongelofelijk, dit hebben de twee andere nestjes niet eens verzonnen. Stelletje banjers!

 

 

Cebren kan het hards miauwen, als je hem oppakt en tegen hem praat kletst hij hele verhalen terug. Kan niet stoppen met eten, soms zijn we bang dat hij zal ploffen.

 

 

 

Bij Cerridwen hebben we een navelbreukje ontdekt. Dat schijnt wel vaker bij Siamezen voor te komen. Gelukkig is de huid gewoon gesloten en kan het tegen de tijd dat ze gecastreerd wordt door de dierenarts verholpen worden.  Er mag alleen niet met haar gefokt worden, dus zal zij naar een nieuw baasje moeten die geen fokplannen met haar heeft. Wij zullen de eventuele kosten voor het sluiten van de navelbreuk vergoeden.

 

 

 

Het is niet te geloven hoe hard dat het gaat.

De kittens zijn verhuisd naar de keuken, waar ze nu zelf snappen hoe ze uit de bak kunnen komen (en weer terug). Langs die weg komen ze ook een mini kattenbakje tegen, waar ze dan gewoon, alsof ze het al jaren doen, even een plas op doen!!!!!!

Als mini katjes staan ze dan te graven....van de andere katten hebben ze het niet gezien, die hebben hun eigen bak.

We vallen van de ene verbazing weer in de andere. Op het ene moment zit ik me stevig af te vragen hoe we dat ook alweer deden, kittens zindelijk maken en het volgende moment draait er één een drolletje op de bak, wat hij keurig begraaft. Je staat er bij en kijkt er naar.  Geweldig!

De kleintjes kunnen behalve lopen ook al heel hard rennen en bokkesprongen maken (en dat ook tegelijk!) en.....heel goed klimmen. Vooral in benen :)

Als je ze op pakt, schreeuwen ze geen moord en brand meer. Dus regelmatig liggen er nog maar drie kittens met Luna in de bak en zit de rest op schoot bij de kinderen. Luna die waarschijnlijk toch iets mist (of ondertussen de kinderen gewoon door heeft) komt af en toe even checken of ze een kitten "meegepikt" hebben. Gelukkig kan ze niet tellen: 1 - 2 - veel! Het grote knuffelen is begonnen!

 

Bij deze wens ik iedereen via deze weg hele fijne feestdagen!

 

 

 

 

 

 

 

 

Luna is een heel zorgzame moeder, maar ook is ze een beetje betuttelend. Zodra één van de kittens een mieuw geeft, roept ze terug. Dat gaat zo de hele dag door want met vijf kittens wordt er heel wat af gemieuwd.
Nog steeds is Luna vooral in de kraambak te vinden, luid spinnend laat ze alles over zich heen komen, en dat doen ze dan ook. Het slaapgedeelte begint dan ook wat aan de krappe kant te raken. Want de kleintjes klimmen, springen en duikelen zodra ze wakker zijn over elkaar en mama Luna heen. Maar ook Selene vult een (erg groot) deel van de bak. Het tussenschotjes is tussen het slaap en speel gedeelte weg gehaald, zodat ze wat meer bewegingsruimte hebben. Luna heeft het daar nog steeds een beetje moeilijk mee. Ze prieuwt en krauwt: niet doen, blijf hier, hou op etc. etc. Soms verdenk ik haar er zelfs van woorden te gebruiken die ik hier maar niet ga herhalen, hahahaha!

 

Helaas is de grote verhuizing ook weer begonnen zoals wel vaker voorkomt met een week of vier. Zodra de deur van de trapkast open gaat sleept ze één voor één haar kittens de kast in, verstopt ze achter de zakken kattengrit en voer en laat ze daar alleen achter. En wij zijn dan ook een ietsepietsie het overzicht kwijt. Dus verhuizen wij ze weer terug naar hun kistje.

Vanmorgen was ik het hele spul dan ook echt even kwijt. Luna en Selene zaten in de kraambak me aan te kijken met grote onschuldige ogen, maar geen kittens te bekennen. Nergens kwam geluid vandaan. Help! Snel onder de bank kijken, achter de gordijnen ..... in de kattenbak, NIETS!
Ondertussen bleef Luna me volgen met haar grote onschuldige ogen: “zoek je wat?” grrrr.
Uiteindelijk heb ik ze gevonden; onder het kleedje van de kerstboom, tussen de snoeren.
Ik denk dus dat het tijd wordt voor de keuken, waar de deur van dicht kan. Want om nou elke morgen naar een stel kittens te moeten zoeken. Ook voor overdag is het makkelijker om ze daar te hebben; ze kunnen daar weinig kwaad doen en de vloer is lekker warm.
Zodra ze goed gebruik gaan maken van de kattenbak zal hun speelterrein weer vergroot worden met de huiskamer. (en dan maar hopen dat de kerstboom tegen die tijd weer opgeruimd is).

 

Een aantal kittens begint zodra we langs de bak lopen te mieuwen. Ze willen op getild worden. Gister hebben we ze even los laten lopen over de vloer. Wat kunnen ze dat al goed en wat zijn ze stoer. Amber onze hond vond het ook weer een feest, alle kittens werden afgelikt en de meesten hadden daar helemaal niets van. Alleen Chloé vond het iets minder geslaagd. Die kwam heel dicht bij me zitten en zat een potje te tuffen als ze een natte lik kreeg.
Leuk om te zien hoe die ukken ineens rond gaan lopen en over ons heen gaan klauteren. Met kleine dikke staartjes verkenen ze de omgeving.
Daarbij is Cupido ons haantje de voorste. Luna corrigeert dan ook vaak deze kleine belhamel. Ze heeft haar poten vol aan hem. Maar ook Cerridwen, onze ukkepuk is me er eentje. Zo klein als ze is, stapt ze parmantig door de kamer, voor niets en niemand bang. Cernunnos kan het hardst schreeuwen van allemaal, zodra hij zijn mama niet meer ziet…… Cebren is ons wollige snoepie. Als we: “ahhhhh kijk nou wat schattig”  horen, dan gaat dat steevast over Cebren.

 

Als Luna een lekker hapje krijgt, zetten we de kittens ook om het bordje heen. Dan smeren we wat voer aan de pootjes en hun bekkies wat ze met luid gesmak er van af wassen. Vanmorgen begon Cernunnos ineens vreselijk hard te miauwen. Luna was in rep en roer en begon zijn billen te wassen....ik denk dat het tijd wordt voor het kattenbakje. Luna houdt haar kroost tot nu toe goed schoon, maar zodra ze aan het vaste voer gaan gaat dit veranderen…..of dat ieniemienie hapje ook mee telt????

 

Inmiddels zijn alle kittens zo goed als besproken. En zullen we in het nieuwe jaar kennis gaan maken met de nieuwe baasjes. Erg spannend, maar ook weer heel erg leuk. Zo houden we er altijd een aantal leuke contacten aan over. We proberen van te voren toch een beetje in te schatten wat voor een baasjes onze kittens gaan krijgen. Dat valt niet altijd mee. We hebben dan ook een hele waslijst met voorwaarden.

Toch worden we regelmatig benaderd door mensen die de kittens graag met een week of 7 op willen halen tegen een gereduceerde prijs. Dit natuurlijk zonder entingen etc. Hier gaan we niet eens meer op in. Ook willen we nog benadrukken dat we het belangrijk vinden dat onze katten niet LOS naar buiten mogen. Natuurlijk mogen ze WEL naar buiten (graag zelfs) maar dan alleen als het veilig is. (d.m.v. een kattenren, aan een tuigje, of in een goed beveiligde tuin.) Soms moet daar extra moeite voor gedaan worden. Siamezen hebben namelijk binnen no-time door hoe ze over een schutting kunnen komen. Nettenlijn, heeft hier een aantal hele "mooie" oplossingen voor.

Liever een binnenkat en vet, dan een buitenkat en geplet! :)

 

Luna heeft het er maar druk mee. Af en toe wordt het schotje tussen het slaap en speel gedeelte weggehaald.
De kittens gaan steeds meer op onderzoek uit. Ze maken dan van die kleine wiebelige stapjes en ineens gluren ze dan door het raampje de huiskamer in. Dat ziet er zo koddig uit, de hele familie ligt dan weer voor de kittenbak te ahhh-en en te ohhhh-en :)
Luna vindt het maar niets en sleept zo'n kleintje terug het slaap gedeelte in, waardoor de andere kittens weer achter haar aan keutelen het speel gedeelte in......houdt haar lekker bezig!

 

 

Als Luna eten krijgt doen we dat waar de kittens bij zijn. Af en toe begint er dan al een aan het voer mee te likken. Hier en daar stapt er één dwars door het voer heen, dus ook dat moet weer schoon gepoetst worden. Zo wennen ze langzaam aan iets anders dan moedermelk.  Ze zijn in ieder geval weer goed gegroeid!

 

Cebren

 

Cernunnos

 

Cerridwen

 

Chloé

 

Cupido

De kittens gaan steeds meer bewegen. Zo nu en dan liggen ze met elkaar te spelen en overal in te happen wat voor bij komt. Ook gaan de koppies omhoog als wij ineens boven de bak hangen. Knuffelen is er nog niet bij, ze schreeuwen net zo lang tot ze weer in het "nest" liggen. Dan is alles goed. Ze liggen nog vooral de hele dag te slapen en te soezen op het warme matje. Als je ze dan aait, rekken ze zich heerlijk loom uit om zich daarna weer op te rollen.
Ook Selene vindt het matje een uitvinding en als de dames een eindje wandelen zijn gaat ome Ares er ook even stiekem opliggen. (hij is zo handig tussen al die kleintjes  En dan te bedenken dat onze bijna 6 kilo grote reus een paar jaar geleden één van het A- nestje was. Moet je hem nu toch zien....die ukkepukken hebben nog heel wat te groeien. En dat doen ze gelukkig goed. Luna vindt het heerlijk om tussen haar kroost te liggen en regelmatig horen we het hele stel heel hard smakken. "Daar is de slagroom" roepen de kinderen dan. De kittens duwen zich op dat moment af van Luna en klimmen over haar heen, met dikke roze buiken. Verzadigd!

 

Cebren 301 gram

 

Cernunnos 306 gram

 

Cerridwen 249 gram

 

Chloé 260 gram

 

Cupido 286 gram